Hotspot Rebel Pulse Alive Revolution-کانونهای شورشی نبض زنده انقلاب

نقش کارگران در انقلاب ضدسلطنتی و نیز در جنبش مقاومت سراسری برای به‌زیرکشیدن دیکتاتوری آخوندی، برای هیچ انقلابی و کنشگر سیاسی‌ـ‌اجتماعی و هیچ تغییرآور و دگراندیش مردمی، قابل‌کتمان نیست. کارگران و کشاورزان به‌عنوان دو قشر بالنده، پیشتاز بسیاری از اعتراضها و اعتصاب‌ها بوده، هستند و خواهند بود. زیرا کارگران و اقشار زحمتکش، نه تنها چیزی برای از دست دادن ندارند بلکه خواهان تغییر وضعیت موجود و ایجاد دگرگونی بینادین در آن هستند. پرداختن به مسائل کارگری، در حقیقت پرداختن به مهم‌ترین بخش جنبش سراسری است.

اول ببینیم مافیا چیست؟ مافیا بزرگترین و معروف‌ترین نهاد مجری جرم و جنایت سازمان‌یافته در جهان است که برخی‌ها سابقه آن را تا یونان باستان به عقب می‌برند. این گروه در قرون وسطی هم دارای نهادهای شناخته‌شده با روسا و قلمروی مشخص بوده است. آنچه امروز به اسم مافیا شناخته می‌شود، ریشه در انجمنهای مخفی خلاف‌کاران ایتالیایی دارد که از اواسط قرن نوزدهم میلادی به‌وجود آمده‌اند. در آن دوره، ضعف حکومت و نیاز به داشتن پشت‌وپناه و حامی قدرتمند، باعث شده بود گروه‌های بزه‌کار محلی با گرفتن «باج»، امنیت مناطق، ساکنان و کسبه قلمروی خویش را فراهم کنند. ساختار درونی این نهادهای خلافکار را چند خانواده تشکیل می‌داد که هر خانواده یک منطقه، یا حتی یک شهر را تحت کنترل خود داشت. رئیس خانواده را «پدرخوانده» می‌نامیدند، پس از او «معاون» و «مشاور» وی قرار داشتند و پایین‌تر از آنان، «کاپو»ها قرار داشتند که رؤسای مناطق کوچک‌تر بودند و یک یا چند گروه مسلح در اختیار داشتند. در پایین‌ترین قسمت نیز همان افراد مسلح بودند که اساس کارها و جنایتها را در صحنه انجام می‌دادند. مافیا برای خودش یک «قانون یا نظام‌نامه...

کارل وان استروم سفیر هلند در سازمان ملل روز دوشنبه ۷آبانماه در نشست شورای امنیت سازمان ملل در مورد سوریه گفت: «... تا زمانیکه یک انتقال سیاسی همه‌جانبه، غیرقابل بازگشت، معتبر و فراگیر شکل مستحکمی در سوریه در جریان نباشد اتحادیه اروپا کمکی برای سازندگی آن نخواهد کرد. کسانی که در سوریه مظنون به جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت هستند باید مورد حسابرسی قرار گیرند..»

سخن روز حرکات و واکنش‌های سراسیمه رژیم نسبت به اقدام مردم در بزرگداشت کوروش در روز دوشنبه ۷آبان ۹۷، بسیار شتاب‌زده و غیرعادی بود. این البته اولین بار نیست که شاهد این‌گونه واکنش‌های شتاب‌زده و نسنجیده رژیم هستیم، کما این‌که در همین روزها شاهد مواردی از وحشت و نگرانی رژیم از واکنش‌های احتمالی مردم نسبت به شرایط اقتصادی و وضعیت انفجاری جامعه نیز بوده‌ایم. این‌همه وحشت از تجمع مردم برای شرکت در مراسم گرامی‌داشت کوروش و اقدامات گسترده رژیم برای جلوگیری از تجمع مردم برای چیست؟ چرا رژیم این طور واکنش نشان می‌دهد؟ مگر تجمع مردم در یک بیابان دورافتاده، چه خطری متوجه رژیم می‌کند که این‌طور هیستریک نسبت به آن واکنش نشان می‌دهد و با بسیج نیروی گسترده سعی می‌کند جلو آن را بگیرد؟ علت وحشت رژیم   رژیم به‌علت شدت شکنندگی و ضعف و به‌علت پتانسیل عظیم انقلابی جامعه نمی‌تواند کمترین شکافی را در دیوار سرکوب و اختناق خود چه در خیابان و چه در بیابان بپذیرد. درست مثل سدی که آب عظیمی با فشار فوق‌العاده در پشت آن انباشته شده و با کمترین شکافی احتمال فروپاشی تمامیت آن وجود دارد! آخون...